W dniu 12 maja 2012 r. w WSSMiKS w Chełmie odbyło się spotkanie założycieli Stowarzyszenia przyjaźni polsko – uzbeckiej Przyjaźń - Dustlik”. Obecni, a jednocześnie Członkowie – Założycielie Stowarzyszenia, to takie osobistości jak : Irena Tagijewa – inicjatorka i pomysłodawca, były Prezes Ogólnokrajowej Polonijnej Organizacji „Świetlica Polska” w Uzbekistanie, Kawaler dwóch orderów: Srebrny Krzyż Polski oraz „Dustlik – Przyjaźń”; dr Michał Gołoś - Rektor Wyższej Szkoły Stosunków Międzynarodowych i Komunikacji Społecznej w Chełmie; Pan Stanisław Mościcki – Wiceprezydent Miasta Chełma, dr Władysław Sokołowski – były ambasador RP w Kazachstanie, obecnie dyrektor Ośrodka Studiów Azjatyckich przy WSSMiKS w Chełmie oraz Prezes Stowarzyszenia „Mój Kazachstan” w Warszawie; Pani Tamara Nizioł – były Konsul RP w Uzbekistanie, obecnie pracownik Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie; Pan Leszek Żołądź – Dyrektor Kopalni Kredy w Chełmie; Pan Bartosz Patkowski – Dyrektor Alior Bank; Pani Anna Kobierska – Dyrektor Delegatury w Chełmie Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie; Pan Andrzej Małysz – Kierownik Wydziału ds. Cudzoziemców Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie, Delegatury w Chełmie; Pani Wanda Sikorska – oficer Straży Granicznej w Chełmie; Pan Ilija Filipow – były aktywny członek „Świetlicy Polskiej ” w Uzbekistanie a obecnie doktorant Akademii Muzycznej w Krakowie – oddelegowany i upoważniony przez członków Założycieli Stowarzyszenia z Krakowa, którzy nie mogli być w tym dniu obecni. Poza tym wykładowcy i pracownicy Wyższej Szkoły Stosunków Międzynarodowych i Komunikacji Społecznej – mgr Anna Kuśmierczuk, dr Grzegorz Figiel, dr Stanisław Dubaj, dr Zbigniew Martyniuk, dr Piotr Olszewski oraz członkowie rodziny i sympatycy powoływanego do życia Stowarzyszenia. Obecnie, trwają formalne prace zmierzające do złożenia stosownych dokumentów do Krajowego Rejestru Sądowego, natomiast po otrzymaniu informacji o zarejestrowaniu, Stowarzyszenie będzie prowadziło działania na rzecz wzmocnienia stosunków przyjacielskich między narodem polskim i uzbeckim, z zachowaniem tożsamości kulturowej i świadomości narodowej Uzbeków poprzez rozwój i pielęgnowanie języka, kultury i historii uzbeckiej w Polsce oraz ochronę zabytków kultury materialnej i miejsc pamięci narodowej Uzbeków.